Het is altijd leuk als mensen aan het denken worden gebracht naar aanleiding van een Expositie die je hebt bedacht. Meestal merk ik daar niet zo veel van, maar deze keer werd ik getrakteerd op twee gedichten over bomen. Toen Thea Los en ik elkaar spraken over de opening van de EXPO bleek ze deze gedichten paraat te hebben. Op de website wil ik ze u niet onthouden. In ’t Weetpunt zijn ze ook te zien, als u binnenkomt: links. JR
